The Relationship Between Oral History and Folklore: The Formation of Cultural Memory Based on Bursa Legends
DOI:
https://doi.org/10.47526/3107-3085.393Keywords:
Oral history, Folklore, Oral tradition, Legend, Cultural memory, Sites of memory, Bursa.Abstract
It is seen that the historical past is reinterpreted not only through written sources, but also through the narratives that societies create in the process of oral transmission and transmit from generation to generation. In this context, while oral history makes individual and social experiences related to the past a part of the historical knowledge production process, folk science reveals their place in collective memory by examining the formation, spread, transformation and function processes of oral tradition products. The aim of the research is to evaluate the role of the relationship between oral history and folklore in the formation of cultural memory and Deconstruction of the historical past within the framework of the theory of reconstruction of history.
A qualitative research approach was adopted in the research; oral history and folk science were analyzed comparatively in terms of objects of study, research methods, sources, epistemological approaches and functions in the production of historical information. In the practical dimension of theoretical evaluations, legendary narratives related to Karagöz and Hacivat, Gümüşlü Kümbet and Kaditler Cemetery, preserved in the cultural memory of the city of Bursa, were considered as a research topic. The narratives in question are; historical personality and identity have been examined on the basis of event, space, narrative transformation and collective memory dimensions; the processes of retelling history and creating cultural memory through oral products have been analyzed.
As a result of the research, it has been determined that oral history and folklore are not only related disciplines in terms of data collection and analysis, but also offer complementary epistemological approaches to making sense of the past and creating cultural memory. The scientific novelty of the research is that it proposes the “Comparative Analysis Framework of Oral History and Folklore” for the holistic examination of oral history and folklore data and the “Applied Model for Interdisciplinary Analysis of Legends”, which allows the historical and folkloric layers of legends to be analyzed with a holistic approach.
References
Abrahams, R. (1981). Story and History: A Folklorist Wiev, Oral History Review, IX, Usa.
Algül, H. (1992). Bursa’da Medfun Osmanlı Sultanları ve Emir Sultan. İstanbul: Marifet Yayınları.
Akbulut, R. (1962). Emir Sultan. Bursa: Hakimiyet Matbaası.
Assmann, J. (1997). Kültürel Bellek. Çev. Ayşe Tekin, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Aşıkoğlu, A. (1332). Tevârih-i Âl-i Osman, Aşık Paşa-zâde Tarihi. Neşr. Ali Bey, İstanbul: Matbaa-i Âmire.
Avcı, C. (2021). Atasözlerinde Nesnel Zaman Bir Sözlü Kültür Okuma Denemesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 20(2), s. 1002.
Berger, P. ve Lucmann, T. (2008). Gerçeğin Sosyal İnşâsı Bir Bilgi Sosyolojisi İncelemesi. Çev. V. Saygın Öğütle, İstanbul: Paradigma Yayıncılık.
Caunce, S. (2001). Sözlü Tarih ve Yerel Tarihçi. Ankara: Tarih Vakfı Yurdu Yayınları.
Clare, L. La. (1973). Oral History in Canada: An Overview, Published By: Taylor&Francis, Ltd. On Behalf of The Oral History Association.
Connerton, P. (1999). Toplumlar Nasıl Anımsar? Çev. A. Şenel, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Çobanoğlu, Ö. (2024). Halkbilimi Kuramları ve Araştırma Yöntemleri Tarihine Giriş. Ankara: Akçağ Yayınları.
Çobanoğlu, Ö. (2000). Âşık Tarzı Kültür Geleneği ve Destan Türü. Ankara: Akçağ Yayınları.
Çobanoğlu, S. (2025). Dede Korkut Etik İndeksi: Halk Felsefesi Halkbilimsel Metaetik Kuram. Çanakkale: Paradigma Akademi Yayınları.
Çobanoğlu, S. (2024). Kültürel Ekolojik Kuram ile Yeni Bir Kavram Olarak ‘Ekolojik Performans’ Bağlamında Bursa Mesken Semti Halkhayatında: Lodos. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(48), s. 303-329.
Çobanoğlu, S. (2023). Halkbilimi Metaverse Yeni Dünyaların Beşiğinde. Çanakkale: Paradigma Akademi Yayınları.
Dorson, R. M. (1972). Introduction: Concepts of Folklore and Folklife Studies, Folklore and Folklife, Chicago: The University of Chicago Press, ed. R. M. Dorson, s. 1-50.
Elçin, Ş. (2001). Halk Edebiyatına Giriş. Ankara: Akçağ Yayınları.
Erdilek, N. (2006). Türkiye’de Göç Araştırmalarında Sözlü Tarih Metodu. Ed. A. İlyasoğlu, G. Kayacan, Ankara: Tarih Vakfı Yurdu Yayınları.
Ersoy, R. Sözlü Tarih Folklor İlişkisi Baraklar Örneği Disiplinler Arası Bir Yaklaşım Denemesi. Ankara: Akçağ Yayınları.
Freund, J. Beşeri Bilim Teorileri. (Çev. B. Yediyıldız), VII Dizi-Sa. 116, Ankara: Türk Tarih Kurumu.
Gomme, L. G. (1908). Folklore As An Historical Science. Methuen and Co.
İnalcık, H. ve Erdoğdu, T. (2011). Tarihçilerin Kutbü’l-Aktabi Prof. Dr. Halil İnalcık ile Tarih Yazıcılığının Püf Noktaları Üzerine Bir Mülâkat, Tarih Okulu Dergisi, S. XI, s. 159-161.
İnan, A. (1998). Epope ve Hurafe Motiflerinin Tarih Bakımından Önemi. Makaleler ve İncelemeler I, Türk Tarih Kurumu Yayınları, (İçinde: 191-194).
Jenkins, J. G. (1960). Field-Work and Documentation in Folk-Life Studies, The Journal of The Royal Anthropological Institute of Great Briain and Ireland, 90(2), s. 259-271.
Keskin, A. (2019). Folklor ve Disiplinlerarasılık. Ankara: Akçağ Yayınları.
Köprülü, F. (1943). Anadolu Selçuklu Tarihinin Yerli Kaynakları, Belleten, C. 7, S. 27, s. 379-458.
Neşrî, M. (1995). Kitâb-ı Cihan-Nümâ Neşrî Tarihi I. Yay. F. Reşit Unat ve M. A. Köymen, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Nora, P. (2006). Hafıza Mekânları. Çev. M. E. Özcan, Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
Olgun, Y. (1989). Tarihî Bursa Efsâneleri, Derleme-İnceleme. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Uludağ Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
Ong, J. W. (1993). Sözlü ve Yazılı Kültür: Sözün Teknolojilesmesi. Çev. S. Postacıoğlu Banon, İstanbul: Metis Yayınları.
Ortaylı, İ. (2000). Osmanlı Toplumunda Yönetici Sınıf Hakkında Kamuoyunun Oluşumuna Bir Örnek; Menakıb-ı Mahmud Paşa-i Veli. Osmanlı İmparatorluğu İktisadi ve Sosyal Değişim Makaleleri I, İçinde (201-210), Ankara: Turhan Kitabevi.
Öztürkmen, A. (2005). Sözlü Tarih’in Yerel Tarih Araştırmalarına Katkısı. Türk Folklor Araştırmaları Dergisi, (1)370, s. 305.
Siyavuşgil, E. S. (1947). Karagöz Psiko-Sosyolojik Bir Deneme. İstanbul: Maarif Matbaası, S. 31.
Somersan, S. (1998). Sözlü Tarih, Araştırmacılık ve Tarih Yazımına Katılım, Tarih Öğretimi ve Ders Kitapları. (Haz. S. Özbaran), İzmir: Dokuz Eylül Yayınları.
Thompson, P. (1999). Geçmişin Sesi Sözlü Tarih. Haz. A. Anadol, Ankara: Tarih Vakfı Yurdu Yayınları.
Togan, V. Z. (1987). Tarihte Usul. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Turan, R. (2002). Kültür Alanındaki Gelişmeler. Türkiye Cumhuriyeti Tarih (Komisyon), C. II, Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları, s. 189-246.
Uzunçarşılı, H. İ. (1988). Osmanlı Devleti’in Saray Teşkilâtı. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Yıldırım, D. (1998). Tarih Yazımı ve Sözlü Kaynak Ortamı. Türk Bitiği, (İçinde: 77-90), Ankara: Akçağ Yayınları.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Yassawi Journal of Philology
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
